October 13, 2008

KAIBIGAN

CTSI
----- CIT
--------- SYSDEV

Sa aking tatlong buwan at 6 na araw, pwera pa ang higit sa isang buwan na OJT, na pakikisama at pagttrabaho sa CTSI ako ay nakatagpo ng mga bagong kaibigan.... Tara ipakikilala ko sila sa inyo...


Si Tope ang Bagong Bangis

Hindi na sya bago, matagal ko na itong kasama. Siya ang bagong bangis, kasabay ko mag-OJT at ka-batch kong grumaduate. Small but terrible daw, YARI KA!!!! hahaha! Ayus to pagdating sa trabaho pero sabit lang talaga pagdating sa chicks, parang kabayo kasi may takip sa mata at iisa lang ang nakikita... hehehe!

Si AC ang Shopping Queen

Bakit kamo, siya kasi ang taga supply sa amin lalo na pag may meeting. Kapag gutom ka lapit ka lang sa kanya, sure may pagkain yan... Hehehe! Siya ang taskmate ni Lei, magaling yan bumirit! Sa sobrang galing kahit naalimpungatan basta alam ang tugtog bibirit yan! Hahaha!


Si Mike ang Politician/Businessman/Engineer/Dancer/etc.

Yan ang hari ng "tracking system" namin, mapa sa trabaho o sa chicks nakupo! Yung salamin nyan na-zzoom ng 500%! Hehehe! Sa tingin ko namali to ng linya kasi mukhang mas-in siya sa pagtitinda, threat siya actually kay manang at sa mga nagtitinda sa harap ng building namin. Hahaha! Hindi malabo magrent to ng isang space para lang sa tinitinda nya! Hehe! Peace Vice!


Si Rose ang Reyna ng Selda Katorse

Ewan ko pero tingin confused to sa pagkatao nya! Hahaha! Hindi, babae yan kita naman e! Hehe! Siya ang Software Tech Engineer sa amin, ayus yan all around sa opisina yan pati sa chicks yan ang pambala namin. Hehehe! Lagi nya iniisip ang mga buwitre! hahaha! Ala ako masabi, mataray to pero ok naman pag kasundo mo medyu confusing lang talaga kung minsan... Peace!

Si Drei ang Official Photographer

Siya ang pinsan ng kaibigang Paps ko, ayoko magcomment ng husto kasi baka mabanatan ako ni Paps. Hehehe! Siya ang reyna ng Sharepoint at ng portal namin, tahimik pero malupit. Hehehe! Magaling sa pakikipagkapwa tao! Ayus! Apir! Peace Drei!

Si Lei ang SQL Queen

Siya ang paborito ni Jer lalo sa asaran, ewan ko ba kung bakit. Hehehe! Siya din ang pinakamalupit para sa akin pagdating sa SQL at Database Management dito, kahit tulog at nananaginip kaya niya sagutin! Hehehe! Wag lang talaga pag kaharap ang picture o kahit anung may Arashi. Hehehe! Peace Lei! Siya ang amo ko nung OJT, kaya bati kami nyan kasi ang taas ng binigay na grade! Hehe!

Si Jer ang Kilabot at Alamat

Siya ang alamat ng Sysdev, mapa-babae o lalake malupit to! Walang patawad! hahaha! Siya ang amo ko ngayon sa Web. Kung si Lea ang sa DB si Jer ang sa .Net, ang lupit din nito! Hehe! Lalo pagdating sa chiks, panalo! Mabilis pa sa alas kwatro! Hahaha!


Si Ver ang Idol ko from Mars

Hahaha! Peace Ver! Siya ang pinaka sa amin na under ni boss. Kung si Lei sa DB at Jer sa .net, si Ver ang pinagsama-samang pwersa! Sa sobrang lupit nito, parang taga ibang planeta na pag technical ang pinaguusapan, hindi ko maintindihan e! Hehehe! Mahirap sukatin ang alam e, ultimo habang nasa cr ata nagpprogram sa utak e! Ang lupet! Hehe! Pati sa tugtugan, ala ko masabi! Bow ako sa kanya talaga! Nag-eenervon to e! IDOLLLLLLL!!!!!!

Si Efren ang Bonggang bonggang amo

Siya ang rason kung bakit kami ganito ka-bibo, siya ang Mayor namin. Kumbaga para siyang fly paper kapag nadikit ka parang ayaw mo na humiwalay. Papiliin ako, siya pa din gusto ko maging bonggang bonggang boss (Yun, baka magbigay recommendation for raise e. HAHAHAHAHA!). May mga kakilala nga ko gusto palipat sa amin para lang maging boss siya e.. Hehe. Tsismis un... Basta ala ko masabi dito, sana lang may balikan pa ako trabaho pag nabasa to. Bossing peace tayo ha! Malupit yan saludo talaga ko!


Sila ang mga kaibigan ko, kabarkada at mga katrabaho. Wala ko masabi, ang saya ng grupo namin at super bibo. Walang itatapon, lahat pasok! Kaya kahit may gusto agad pumirata sa akin, ayoko kasi mas gusto ko dito. Enjoy! Kumbaga sa pelikula, star-studded! Kumpleto, parang hindi pwede mawala kahit isa, buo kahit may problema! Sa totoo lang marami pa kaming myembro pero etong mga to kasi ang ka-team ko talaga sa opisina, wala talaga ko masabi, teka petiks na ko ha cge balik muna sa trabaho. Salamat sa inyo! Amen!

October 7, 2008

CONQUERED....


Saturday, October 4th, 2008, 1:40pm.....Mount Arayat, Pampanga......

It all began last October 3rd, we came all the way from Manila and arrived at Magalang, Pampanga at around 11:00pm. Exhausted as we were, yet we still prepared our breakfast and lunch for the next day and manage to down 2 bottles of "Mang Jose" Cuervo tequilas. I hardly slept at around 3:30 am and woke up 5:30 in the morning (WTF!).

Then D-day comes...

We ate breakfast and then prepared for the trek. Arrived at the base of the mountain at around 7:50am and started the ordeal by 8:00am.
All hell breaks loose!

Around 11:30 (i think) was the time when all hell breaks loose! We have hired 2 guides and assigned them, one at the front and one at the back and then the front guide disappeared. Well he did not disappear in an instant but he disappeared trying to clear our trail from grasses and other unwanted objects. That's not it, we summoned the back guide to go to the front just for us to continue the hike, but to our mistake, the guide didn't know where to go! WTF! WE WERE LOST AT THE MIDDLE OF THE WOODS!!! F*CK!
We've decided to go back to the camp using our own sense of direction(WTF is that). After 1.5 hrs of waiting and searching, the front guide re-appeared and as if nothing happened he summoned us again back to climb uphill because he said that the peak is near. So, there we are, 1:00pm, with only a bottle of water left for 20 thirsty and hungry stomachs, and with very exhausted bodies, we went back to the trail.

And then there's glory...

1:40pm we've reached the 1st of the 2 peaks, and God, it was a relief! Well not for the fact that we've reached the top but beacuse we can finally eat! HEHE! After eating, My friend and I decided to take a look from the peak, climbing the overhanging large rock! God, it was MAGNIFICENT! My exhaustion disappeared... Well, not really, but the sight is very very beautiful!

Descent...

We've decided to trek down at around 2:30pm and we headed back to the "refilling station" and passed by a "batis", so we decided to cool our bodies down a bit. we arrived at the base at around 5:30 in the afternoon.

Well, a very very tiring experience yet a once in a lifetime trip to the nether world! hahaha!!!

I've provided some of the pics below...
Mahaba-habang inuman....

Mang Jose, ILABAS ANG PULUTAN!!!!!

Darning time...

and again.....


Class picture, SYSDEV TROPA '08

Bago magsimula...MASIGLA

Unang pamamahinga...NORMAL PA!

Senyales ng pagkapagod.... 50 porsyento!

Ang batong nakausli...White rock peak 1

View sa ilalim...


View from the peak...
And another one

Ang dalawang salarin


picture muna syempre...

Eto ang hindi na normal! Exhausted...Nautang na lakas for the next day!

Goodbye 4k And1 shoes....huhu
In Memoriam...

Hindi yan constipated. pagod lang... 150 porsyento! sign off....

September 3, 2008

ILANG SIPING NAKUHA KO MULA KAY PARENG BOB


“Pare, isa kang totoong tao at walang halong kasinungalingan.In English, FACT you, pare. Totoo ka. In English, FACT you!”

“Hindi lahat ng kaya mong intindihin ay katotohan, at hindi lahat ng hindi mo kayang intindihin ay kasinungalingan”

” Kung nagmahal ka ng taong di dapat at nasaktan ka, wag mong sisihin ang puso mo. Tumitibok lng yan para mag-supply ng dugo sa katawan mo. Ngayon, kung magaling ka sa anatomy at ang sisisihin mo naman ay ang hypothalamus mo na kumokontrol ng emotions mo, mali ka pa rin! Bakit? Utang na loob! Wag mong isisi sa body organs mo ang mga sama ng loob mo sa buhay! Tandaan mo: Magiging masaya ka lang kung matututo kang tanggapin na hindi ang puso, utak, atay o bituka mo ang may kasalanan sa lahat ng nangyari sayo, kundi IKAW mismo! “

” Mangarap ka at abutin mo. Wag mong sisihin ang sira mong pamilya, palpak mong syota, pilay mong tuta, o mga lumilipad na ipis. Kung may pagkukulang sa’yo mga magulang mo, pwde kang manisi at maging rebelde. Tumigil ka sa pag-aaral, mag-asawa ka, mag-drugs ka, magpakulay ka ng buhok sa kili-kili. Sa banding huli, ikaw din ang biktima. Rebeldeng walang napatunayan at bait sa sarili. “

” Tuparin ang mga pangarap. Obligasyon mo yan sa sarili mo. Kung gusto mo mang kumain ng balde-baldeng lupa para malagay ka sa Guinness Book of World Records at maipagmalaki ng bansa natin, sige lang. Nosi balasi. Wag mong pansinin ang sasabihin ng mga taong susubok humarang sa’yo. Kung hindi nagsumikap ang mga scientist noon, hindi pa rin tayo dapat nakatira sa jupiter ngayon. Pero hindi pa rin naman talaga tayo nakatira sa jupiter dahil nga hindi nagsumikap ang mga scientist noon. Kita mo yung moral lesson? “

“Masama akong tao, tulad mo, sa parehong paraan na mabuti kang tao, tulad ko.”
“Hindi lungkot o takot ang mahirap sa pag-iisa kundi ang pagtanggap na sa bilyon-bilyong tao sa mundo, wala man lang nakipaglaban upang makasama ka.”

PETIKS...


“Iba ang walang ginagawa sa gumagawa ng wala at mas mabuting mabigo sa paggawa ng isang bagay kesa magtagumpay sa paggawa ng wala”

-BOB ONG